म यो धर्ती को कोखमा हिडिरहेछु

आसै आसाको भकारीलाई अङगालेर

मानिसै मानिसको भिड मा आफुलाई अमर
सम्झिएर  

म गन्तब्य बिनाको गोरेटोमा हिडिरहेछु

सायद कोही इष्ट को ईशाराले बोलाएर

आफ्नै आफ्ना को बिचमा नजानिधो काडा
बनेर  

म नाम बिनाको परिचय दिदै हिडिरहेछु

सायद आँफैले आँफैलाई नचिनेर

मनुष्यै मनुष्य को बिचमा कसैले आफुलाई
औल्यएर  

म समय लाई कुल्चिएर हिडिरहेको छु

उर्फ त्यो सत्यलाई बिर्सिएर

काडा बिनाको फुल पनि कतै फक्क्रिन्छ
कि भनेर  

म विलासिताको  भुमरिमा घचेटिएको
छु 

काल्पनिक चरम खुशी ले धकेलिदिएर

सायद जीवनको अन्त्यलाई बिर्सिएर 

म त्यो डर लाई टाढा भगाई रहेछु

कतै विपनी सपनी पो हुन्छकी भनेर

कतै एकान्त मा रुन पर्छ कि भनेर

कतै एकान्त मा रुन पर्छ कि भनेर
! 

बेल्जियम